Wet- en regelgeving en autoriteit dominantie

Dit extreme “goed en vooral politiek correct zijn vindt haar weerslag in een uit de hand gelopen tolerantie naar minderheden en buitenlandse geloven en gebruiken. Onze eigen cultuur en onze normen zijn secundair.
Typisch vinden we dit in Gütmenschen kranten zoals de Volkskrant, Het NRC of in de “linkse hoek” in de Kamer.
De facto wordt het gezien al een dubbel moraal en hypocriet gedrag.
Gütmenschen en Oikofobie zijn belangrijk omdat het een onderdeel van de vervreemding van het landsbestuur, de rechtspraak en de nationale identiteit ten gevolge heeft.
Wiki:

Cultureel Marxisme:
Dit begrip is iets moeilijker maar het wordt tegenwoordig in de context van een samenleving gebruikt waar de staat een sterke invloed op misplaatste begrippen als tolerantie en acceptatie heeft. Het is niet langer mogelijk om conservatieve of gelovige waarden en, daaruit voortvloeiend, normen te hebben die bepaalde gedragingen afkeuren.
In een maatschappij waar dit gemeengoed is zijn vaak ook bepaalde typisch fascistische kenmerken te vinden.
Fascisme is een staatsvorm waarbij de overheid een grote mate van “vrijheid” toelaat op vlakken die niet politiek of bedreigend voor de overheid zijn maar juist repressief is waar het de overheid raakt.
Aldous Huxley omschreef het zuiver in Brave New World.

Wikipedia: Huxley’s Brave New World
Wat fascisme betreft volstaat het benoemen van de kenmerken.
Het sterke EU nationalisme (punt 7), het kunstmatig in stand houden van “gevaarlijke vijanden” zoals “Russische Agressie”, “Russische Dreiging” of “De oorlog tegen Terreur” (punt 8), “conservatieve”partijen die soevereiniteit willen behouden worden als achterhaald en een belemmering gezien (punt 2), de steeds voortschrijdende controle over de media, het oprichten van “waarheidszenders” die vanuit het Ministry Of Truth (Orwell’s 1984) worden opgericht om de staatsversie van de enige waarheid te verkondigen (punt 5) et cetera. Voor punt 5 verwijs ik naar de EU die het de taak van het regime vindt om “propaganda te bestrijden”, de EU wil de vrije nieuwsgaring niet aan de burger overlaten.

Fascisme

Als we kritisch kijken……..

 

Waarheidszender
Waarheidszender

De EU richt waarheidszenders op om het gevaar van nieuws uit niet NATO/EU zenders te neutraliseren
Moral Relativism

In het onderstaande interview van een uur wordt het probleem en de gevolgen van dit typische EU doctrine-probleem geanalyseerd. Het wordt steeds duidelijker waarom de EU het beging van de ineenstorting van onze cultuur en maatschappij zal inluiden. In dit kader verwijs ik naar punt 6 in de definitie van fascisme. De EU laat geen enkele authentieke cultuur vn de geannexeerde landen voortbestaan, alles moet voldoen aan de EU toets, de “European values” zoals we zo vaak uit de mond van Juncker, Timmermans, Verhofstadt of Schultz kunnen horen.

https://youtu.be/TmYndY0p058

Scruton begint meteen met de omschrijving en de probleemstelling van Moral relativism.
Moral Relativism, hierna als MR aan te duiden, heeft als kenmerk dat het de ogenschijnlijke”vrijheid” van een keuze geeft om te bepalen wat “goed of slecht” is. Deze vrijheid heeft negatieve gevolgen, namelijk de afschaffing van een gemeenschappelijke normering die voor een functionerende maatschappij onontbeerlijk is, althans dat is de visie. Immers, elke burger moet geloven dat morele oordelen iets is dat relatief is, iets dat afhangt van wat je zelf denkt te weten over goed en slecht. uw oordeelt dus.
Al in de eerste 5 minuten maakt Scruton duidelijk dat het iets is wat de “gewone, weinig filosofisch onderlegde man” makkelijk kan aanspreken, het klinkt immers logisch dat ieder mens voor zichzelf moet uitmaken wat moraliteit is en volgens welke normen goed en kwaad getoetst moeten worden.
Hij maakt een definitie die als volgt gaat: Het is de aanname dat elk individu zijn eigen morele beoordelingen maakt en dat deze beoordelingen dan ook niet getoetst kunnen worden door entiteiten buiten de persoon die deze overwegingen heeft gemaakt, het zijn immers zijn eigen beoordelingen volgens zijn normen en dat is zijn recht als individu (ik heb het een beetje uitgebreid om het duidelijker te maken).
In de eerder genoemde eerste 5 minuten wordt zeer veel gezegd: Scruton wijst ook op het gegeven dat geloof een collectieve moraliteit gaf, een soort van algemene normering naar aanleiding van gedeelde waarden en opvattingen. Hij sluit echter niet uit dat dit ook door andere stromingen kan worden bewerkstelligd. (ik moet hier vast een kanttekening bij maken en verwijzen naar de discussies met, bijvoorbeeld Richard Dawkins, een aanhanger van Darwinisme en de maker van The God Delusion, waarin Scruton toch duidelijk gelovige overtuigingen verdedigt).
Het verdwijnen van geloof opent de deur naar het nieuwe denken en daarin heeft hij een legitiem punt. Scruton maakt verwijzingen naar Kant maar ik wil in deze context Nietzsche noemen. Nietzsche riep dat we God hebben vermoord en daarmee doelde hij op de leegte die zonder God zou onstaan, het gebrek aan een baken waaraan we onszelf konden meten en bevestigen. Dit is, de facto wat Scruton zegt, het MR heeft een leegte opgevuld die schadelijk is.

In de tweede 5 minuten gaat Scruton over tot een zeer krachtige stelling, namelijk dat: als iemand vanuit zijn eigen waarden en normen een verkrachting pleegt hij niet veroordeeld kan worden omdat hij dat weloverwogen deed en volgens zijn eigen normen. Een persoon die dat doet zonder een morele overweging is dan wel een slecht en immoreel persoon. Strikt genomen heeft hij ook hier een opmerkelijk discussiepunt gemaakt.
Een ander, zeer belangrijk punt is dat hij stelt dat een MR een persoon die niet vindt dat we onze eigen normen moeten maken per definitie veroordeeld wordt. We vinden deze MR -denkwijze terug in Het Europese Hof Voor De Rechten Van De Mens!
Scruton stelt dat: Mensen met ouderwetse ideeën over collectieve normen en waarden door het Hof veroordeeld worden voor discriminatie van mensen die niet binnen deze “ouderwetse normering” vallen. Dit is dus waar de EU een vorm van tirannie heeft ontwikkeld, je mag niet meer geloven dat iemand die niet aan de gemeenschappelijke normen wil voldoen fout is.
Nietzsche had echter ook de opvatting dat we onze driften moesten beheersen vanuit onszelf en als we dat niet konden waren we zwak. Hier ligt dus een gedachte in de richting van de typische veroordeling van de opvatting dat een algemene norm het antwoord zou kunnen zijn.

In de derde 5 minuten 10-15 minuten wordt er een chronologie gegeven over waar we de fout in zijn gegaan met de Mensenrechten. Scruton zegt dat het tot de tweede wereldoorlog prima ging met mensenrechten-ideologie. Mensenrechten waren een verzameling van wat men NIET mag doen, zoals men mag een ander niet zijn vrijheid ontnemen, hem zijn bezit ontnemen of te mishandelen. Deze rechten scheppen gemakkelijke verplichtingen; het is makkelijk om iemand met rust te laten of om zijn bezit Niet af te nemen. Na de tweede wereldoorlog werd het anders omdat de verklaring van de Universele Rechten Van De Mens een veelvoud aan rechten met zich mee bracht. Het recht op gezondheidszorg, het recht op werk, het recht op een familieleven enzovoort. Als we vanuit de premisse redeneren dat iemand een recht o werk heeft dan is het uiteindelijk een plicht van de maatschappij om een burger werk te geven, dit is substantieel anders dan het recht om met rust gelaten te worden, het is nu een claim geworden die vervuld moet worden!
Om deze rechten te vervullen wordt de taak van de overheid opeens veel groter en de bemoeienis met het individu, om deze berg aan claims te kunnen vervullen, veel groter. Scruton noemt het socialisme, ik denk dat dat te kort door de bocht is.

Een gedachte over “Wet- en regelgeving en autoriteit dominantie”

Reacties zijn gesloten.