Is de advocatuur te vertrouwen?

Na De Zaak H 179 2011 Is Dit Het Lachterje Van De Eeuw
Na de zaak H 179 2011 is dit het lachertje van de eeuw

Is de advocatuur te vertrouwen?

Dat is de vraag die wij ons mogen stellen. Er zijn ongeveer 17.000 advocaten in Nederland. Dat zijn ondernemers en direct daarna gaat het mis met de vergelijking tussen ondernemers en advocaten. Want dan worden we geconfronteerd met het poldermodel in Nederland. We hebben besturen en commissies overal voor. Dus zijn er de orde van advocaten die toeziet op de goede werking van de advocaten zodat de kernwaarde van de advocatuur worden uitgevoerd. Dat heeft mij in een ander artikel over een uitgever verleidt te schrijven dat dit het lachertje van de eeuw is en de foto daarvan hier maar opnieuw heb geplaatst. Dan is er een groot aantal advocaten die zijn ook rechters. De plaatsvervangende rechters/advocaten. Daar kom ik zo op terug. Dan zijn er besturen van rechters en rechtbanken enz. enz. En dat besturen gaat nu niet zo lekker als er een Mr. bij aanwezig zit in deze besloten wereld. We hoeven alleen maar te kijken naar het ministerie van Justitie en daar leidinggevende mr. titels zoals Mr. Piet Hein Donner Mr. Ernst Hirsch Ballin Mr. Ivo Opstelten Mr. Ard van der Steur allemaal leiders van het ministerie van Justitie en toen Mr. Fred Teeven staatssecretaris naar heb bonnetje liet zoeken de commissie Oosting II tot de conclusie kwam dat het ministerie bestond hui groepjes ambtenaren die elkaar niet vertrouwden en niet met elkaar communiceerden. Kortom er heerste chaos op het ministerie van Justitie.

Dat gaat niet zo goed dat besturen. Dus gaan de besturen van advocaten en rechters aan de slag met elkaar en vinden dan dat toch dat er wel heel wat zaken zijn waar wij het klootjesvolk ons heel erg druk over maken en graag ons recht halen. Maar organisatorisch is dat lastig en omdat het al zo gegroeid is dat we overal een advocaat bij nodig hebben zelfs bij het kantongerecht wordt dat ook geadviseerd wordt via de besturen de 17.000 advocaten aangemoedigd om zaken die er niets toe doen in de Mr. titel ogen te ontmoedigen. Wat gebeurd en dan eigenlijk? Eigenlijk gebeurt er dan dat onze rechten worden ingeperkt door besturen die daar geen enkele bevoegdheid voor hebben.

De plaatsvervangende rechters / advocaten is ook zo’n probleem. Bij meervoudige kamers van 3 rechters zijn er heel veel plaatsvervangende rechters / advocaten. Na de 2e wereldoorlog was het zo dat als je naar de rechtbank ging het kon voorkomen dat je een plaatsvervangende rechter had die uit hetzelfde kantoor kwam als de advocaat van degene die je voor de rechter had gedaagd. Dat riekt niet naar belangenverstrengeling dat is belangenverstrengeling. Er zijn heel wat processen over gevoerd en uiteindelijk komt tegenwoordig de plaatsvervangende rechter/advocaat uit een ander juridisch district. Maar als je net zoals ik landelijk werkte en eigenlijk ook internationaal want ik had het hoofdkantoor in Duitsland werkt dat natuurlijk ook niet. En dat er, wat ik steeds zeg, de mogelijkheid bestaat uit een rechtbank met drie rechters waar er twee dan plaatsvervangend rechter /advocaat kunnen zijn en de voorzitter altijd een beroepsrechter is, als er belangen van de advocatuur in het geding zijn de twee plaatsvervangende rechters/advocaten over de voorzitter heen stemmen om hun advocatenbelang veilig te stellen. Daar horen we niets van want er mag door de rechters niets over naar buiten worden gebracht. Maar dat het regelmatig fout gaat blijkt uit een documentaire: “Kijken in de ziel van de rechters” uitgezonden op NPO2 juni 2015 dat er één rechter was die zover ging als mogelijk was en het over één zaak ging wat hem niet lekker zat omdat er over hem heen was stemt kennelijk waar hij het niet mee eens was omdat de wet dat natuurlijk anders aan gaaf. Hij heeft dat aanzienlijk voorzichtiger gezegd dan ik nu opschrijf maar omdat ik dit fenomeen van de belangenverstrengelende advocaten ken, merkte ik dat gelijk op. Naar buiten toe dus iets laten zien dat mensen zoals ik gelijk hebben.

Overhandigingjaarverslag Aan Witwassende Staatssecretaris Niet Vertrouwenwekkend
Overhandigingjaarverslag aan witwassende staatssecretaris Fred Teeven  Niet      vertrouwenwekkend Raden van Disciplines

Met het tuchtrecht is het werkelijk ouderwets. Dan woon je in Breda en dan ga je een klacht indienen tegen je advocaat die in Eindhoven zit dan moet je een klacht indienen bij de deken die in ’s-Hertogenbosch zit die wijst de klacht dan af en verwijst naar de Raad van Discipline en het adres is dan postbus 3115 4800 DC in Breda. Ga je dan later in hoger beroep dan moet je naar het Hof van Discipline postbus 132 4840 AC Prinsenbeek en Prinsenbeek is gemeente Breda. Als je het zoal bekijkt heb je al geen schijn van kans ooit maar een tuchtrechtzaak te winnen want in deze gesloten wereld kent men elkaar allemaal. En dat is gebleken. Ik ga langs wat ongebruikelijk paden alsnog proberen mijn tuchtrecht gelijk te halen. Ik heb daar al een boek overgeschreven en deze nieuwe zaak gaan we uitvoerig behandelen op www.slotvan.nl en daar komt later een vervolg op het eerste boek, want een ding is zeker “het tuchtrecht in Nederland werkt voor geen meter”.

Hans Vrijmoed

Een gedachte over “Is de advocatuur te vertrouwen?

  1. Goede advocaten plegen zelfmoord >>> http://nicovandenham2.blogspot.nl/2016/09/wanhopige-advocate-pleegt-zelfmoord.html
    of worden van het tableau geschrapt >>> http://nicovandenham2.blogspot.nl/2017/02/weer-topadvocaat-mond-gesnoerd-meindert.html
    De rest deugt absoluut niet! Al was het alleen maar om het feit dat ze de mond dichthouden over de gerechtelijke smeerlapperij die dagelijks, massaal op grote groepen van de Nederlandse bevolking wordt toegepast.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *